⚜ Miss Punt ⚜
Weblog met humor, een knipoog, gedichten, fantasie en respect
Zoek op mijn log
Laatste reacties
Music Box



David Bowie & Bing Crosby - Little Drummer Boy/Peace on Earth


Jeff Wayne ft. Justin Hayward(zanger Moody Blues) - Forever Autumn(War of the Worlds)
Era - Ameno
Kate Bush - Wuthering Heights
Cock Robin - Thought you were on my side
Waterboys - Trumpets
Loreena McKennitt - Mysts of Avalon
Clouseau - Louise
Live - Lightning Crashes
Vonder & Bloom - Brilliance of You
D.C. Lewis - Mijn Gebed
Gerry Rafferty - Right Down The Line
Pink Floyd - Wish You Were Here
Robbie Williams - Advertising Space
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Bedankt !

Hier een snelle navigatie naar de diverse hulplogs, omdat ze in de categorie momenteel door elkaar staan:

Punt 2 uitleg 

Stappenplan vóór de migratie

Ik ben over; en wat uitleg

Voor- en nadelen op een rijtje van hier blijven

Stappenplan na de migratie en tips en tricks

Statcounter, Onestat en advertenties (HTML vakjes)

Lijst met vrienden

Tweeten en smoelenboekknoppen

Wegwijs in je beheer: Nieuw Artikel(tabblad inhoud)

Inhoud; nieuw artikel maken(dus logje)

Inhoud tabblad; Reacties

Vormgeving; je lay-out

Promotie; bekendheid van je log verbeteren

Instellingen; leuk, maar wees voorzichtig

Bugzzzzz (systeemfouten)

 

Ik ben ook maar een mens, kan niet alles tegelijk en ook ik kan me een keer niet lekker voelen. Ik doe graag moeite om te helpen, maar mijn ouders hebben me geleerd om voor gedane moeite, waar ik om gevraagd heb, te bedanken ... in elk geval even laten weten of iets gelukt is. Helemaal niets van je weer laten horen vind ik niet echt netjes !

Mocht je met je log er niet uitkomen en bijvoorbeeld een code toegestuurd willen krijgen, vul dan bovenaan de categorie Punt 2 Uitleg het formulier in, meldt wel je emailadres en ik mail je zo snel mogelijk terug met een antwoord indien nodig.

Halloooo !!!
Halloooo !!!
 
Meez 3D avatar avatars games
Welcome to my jungle/kitchen !

 

 
 
 
 
De mensen die hier komen, moeten ook nogal met een korrel zout genomen worden merk ik ... ik zelf trouwens ook, vandaar de zoutpot bovenaan in mijn advertentie
 
Buiten mijzelf om, heb ik ook nog drie vier drie lieve huisgenootjes:
 
 
8-5-1993
† 27-9-2013
 
Nina. Poes, meer dan 19 jaar oud en kwam bij mij in 1998. Prachtige lapjeskat met een heel eigen karakter, stoer en absoluut niet bang voor een beetje water of sneeuw ... echt een vriendinnetje geworden van me ...
 
1-7-1998
† 6-12-2016
 
Basil. Je-weet-wel kater en bij mij sinds 2008. Kwam bij me, toen hij al 11 was. Gewoon een geweldig lieve goedsul en allemansvriendje. Inmiddels ook een dikke knuffelkont ... mijn ventje
 
4-8-2005
 
Doodle. Ook een je-weet-wel kater en bij mij sinds augustus 2010. Hij was toen 5 jaar, jongste van het stel, maar helaas door verkeerd voedsel en een nare geschiedenis heeft hij geen tandjes meer, die functie hebben ... Hij is wel ontzettend lief en een nog ergere knuffelkont dan Basil ... kan er ook erg van genieten geknuffeld te worden of al het idee om geknuffeld te worden ... mijn casanova
 
 
Gizmo. Gizmo is een permanente logée. Sinds 22 juni 2011 heb ik met de buren de afspraak, dat hij gewoon zijn oude dag rustig bij mij kan doorbrengen, hij krijgt eten van me en een warm slaapplekje en de onvermijdelijke knuffels, waar hij ook enorm van kan genieten en zij zorgen voor eventuele dierenarts kosten. Gizmo heeft een erg zachtaardig karakter en de drie drukke hondjes van de buren pesten hem nogal. Hij zocht daarom mijn rustige tuin uit en kwam uiteindelijk steeds verder binnen, eerst stiekum, daarna openlijk. Hij is op dit moment een jaar of 14 en ook een je-weet-wel kater en sinds een paar maanden heeft hij HD(heup-displasie) Ik heb hem ook in mijn hart gesloten 
 
Helaas mocht de vreugde niet lang duren: op 8 juli 2011 is hij, door een vergevorderde leverkanker zo ziek geworden, dat de buren iom hun DA hem in hebben laten slapen
 
Geen reactie=geen vriendje
Ik hou ook niet van off-topic

Vrienden en handige links
Kan je even terugkijken:
Wereld Andersom (New Zealand)

Wereld Andersom  1,  2,  3,  4,  5,  6,  7,  8,  9,  10,  11,  12,  13,  14,  15,  16,  17,  18,  19,  20 en  21

Radio
 
Klik op de radio voor internet met alle radiostations
Statcounter

Weblog sinds: 2006-01-25
Wereld Andersom 19

De nachtmerrie

 
 
Mac Donalds

We hadden een afspraak gemaakt, wie de hele dag vrij was, zou ’s avonds ook koken. Ik voldeed altijd hieraan, omdat ik vond dat het gewoon belangrijk was tóch aan de vitamines enzo te komen. Jack daarentegen nam een loopje met dit beleid. Meestal was hij op de vrijdag vrij, maar dan haalde hij me op van mijn werk en reden we langs de MacDonalds aan de overkant. Zo ook die vrijdag en ik werd er wel flauw van, maar wilde niet altijd kankeren op hem. Zonder daar iets over te zeggen, gingen we dus naar huis en aten we ons eten op. TV was aangezet en alhoewel normaal altijd aten zonder wat te zeggen, deze keer viel me wat anders op. Tegen het eind van de maaltijd hadden we toch elkaar altijd wel wat te zeggen. Deze keer zag ik hem treuzelen. Toen ik hem vroeg wat er was, kreeg ik het volgende als antwoord:”Ik moet je wat vertellen … ik heb geen interesse meer in je”. Ik dacht eerst dat hij een grapje maakte, maar al gauw bleek van niet … het lag niet aan mij, maar aan hem. HUH ?? Dit kon toch niet waar zijn ? Het was alsof het eten opzwol en ik hoefde spontaan niks meer … werd zelfs misselijk van wat in mijn maag zat. We hadden wel eens verschil van mening, maar verder hadden we toch een goed huwelijk ? Dit kon ik niet aan: het was alsof mijn geest buiten mijn lichaam trad … ik zag toe hoe ik gedumpt werd door de liefde van mijn leven en ik kon er niks tegen doen ! Hij wilde wel zien wat er over een half jaar nog over was van ‘ons’, maar dat verwarde mij nog meer: wilde hij me nu wel of niet ?

Bellen

Ik zou naar huis bellen, maar we hadden het al zo krap ? Telecom had een aanbieding en dat zat wel goed: de eerste 20 minuten betaalde je volop en dan was het gratis, dus mocht ik best wel úúren aan de telefoon hangen. Eerst belde ik mijn vriendin Henny … ze was single en volgde diverse opleidingen om hogerop te komen, met haar had ik altijd nog contact gehouden. We kletsten heel wat af … ik natuurlijk in tranen, maar aan het eind van het liedje nodigde ze me uit voor een paar weken bij haar te logeren om bij te komen …
Daarna belde ik mijn moeder … zo’n gesprek verloopt natuurlijk heel anders, vooral ook omdat mijn moeder een heel ouderwetse standaard had: je blijft in principe bij je man, maar als het echt niet wil … Ik vertelde mijn moeder dus eerst wat voor dingen er voorgekomen waren(ook niet in detail natuurlijk), maar ze leek het te begrijpen. Op een gegeven moment moest ze even naar het toilet, waarop ik vertelde dat ik wel even wachtte, kostte me toch niks extra en bij haar terugkomst bleef ik nog een paar uur aan de lijn.
Denise zat natuurlijk met die toestand al in het ziekenhuis en ik kon haar dus niet bellen …

Aan het werk

Jack was niet meer te spreken. Hij vertelde nog wel dat de huisarts op de hoogte was en zijn ouders ook al … (hallo ??  Wist de hele wereld dit al, behalve ik ??) De volgende dag belde ik de regiomanager op dat ik niet in staat was zo te werken, mijn ogen waren helemaal behuild en mijn gedachten zaten ergens anders … Hij kwam wel even naar de shop, maar ik mocht de dag niet vrij. Nigel kwam idd vrij vroeg en we gingen even een kop koffie halen, onder welke ik mijn verhaal deed: mijn wereldje stortte in ! Zijn antwoord kwam hierop neer:”Ik begrijp je situatie, maar het is niet mijn probleem” en daar kon ik het mee doen ! Volgens mij heb ik de automatische piloot ingeschakeld, want ik heb die dag gewerkt, maar ik herinner me er niks meer van behalve de zombie achtige toestand in welke ik me bevond …

Vertrouwenspersoon

Ik bleef spelen met het idee om naar Nederland te gaan om bij te komen en even een schouder om op uit te huilen. Ik had ook Woody al gebeld, maar druk als hij het altijd had, stond hij op het punt om weg te gaan met een paar vrienden en hij zou me wel bellen als hij terug was … we hadden nog een beetje een gesprek, maar hij belde niet meer terug. Ik moest toch met iemand kunnen praten ? Jammer genoeg had Jack ook de huisarts al ingelicht en ‘daar was een huisarts toch niet voor ?’ Henny werd teruggebeld of haar aanbod serieus was en dat was het zei ze. Ik vertelde haar dat ik aan het regelen was dat ik naar Nederland zou komen, toen ze over mijn financiën begon. Waar moest ik die zes weken van rondkomen dan ? Ik vond haar vraagstelling er eigenlijk niet toe doen … andersom zou ik ook zolang in haar levensbehoeften voldoen als ze naar NZ zou komen toch ? Jack zijn ouders hadden ook nooit een cent betaald dus … Afijn ik kon doorgaan met regelen en dat was nog best veel !!


Paspoorten

Alles werd nagekeken en dus ook mijn paspoort: ik moest wel terug kunnen NZ in en dan moest het paspoort nog twee maanden geldig zijn. Dat was ie dus niet … ik had altijd al pech, wat dat betreft … Met 15 had ik mijn eerste paspoort in mei i.v.m. de werkweek naar Parijs. Met 20 ging ik naar Londen in juli (paspoort mag dan niet verlopen zijn, andere landen wel, GB niet) Met 25 ging ik natuurlijk emigreren en nu was ik 30 en was mijn paspoort niet lang genoeg meer geldig. Gelukkig konden we dat via het kantoor van de Nederlandse Ambassade  in Auckland regelen. De ambassade zelf zit in Wellington en dat scheelde dus een rit. Jack hielp me wel mee hiermee, maar op zich ben ik veel van deze periode kwijt.

‘Smeartest’

Ik was ook onder controle wat betreft het Nederlandse uitstrijkje … in NZ beginnen ze daar op je 25e mee. De laatste die ik gehad had, was een beetje dubieus, maar hoefde niet te leiden tot paniek. Wel moest er na een half jaar weer een uitstrijkje genomen worden en dat zou net in die periode vallen. Jack drong aan op de test in Nederland uit te laten voeren, omdat ik dan de uitslag ook al in NL had. Hier zat op zich wel wat in en voor het eerst liet ik me zien bij de huisarts om mijn dossier op te vragen, zodat ik hem tijdelijk mee zou hebben. We praatten wat en bij mijn vertrek stond hij op en zei:”Farewell”. Ik schrok hier van, omdat farewell een definitief afscheid inhield en ik zou toch terug komen ? Had Jack misschien veel meer met hem besproken, dan hij losliet ? Dokter Wilkinson ging ervan uit dat ik niet terug zou komen en op financieel gebied hadden we het nog niet breed. Met vakantiegeld erbij moest er nog geld geleend worden voor een enkele reis … Jack zou in die paar weken spulletjes die we toch niet meer gebruikten verkopen voor mijn thuisreis, dus ik leende geld van mijn moeder om in NL te komen.

Naar Nederland

 
De kustlijn van Nieuw Zeeland bij aankomst ...
 
 
Eind oktober 1997 kwam ik dan terug naar Nederland … één koffertje met wat kleding berekend op de herfst. Bij het afscheid herinner ik me Jack niet zozeer, maar wel dat ik geen afscheid had kunnen nemen van mijn meisje Gizzmo … die had buiten ergens rondgedarteld, maar we hadden haast vanwege het vliegtuig …
 
 

Dit zijn de Punakaiki Pancake Rocks op het zuidereiland. De rotsformaties hebben harde en zachte lagen en door het uitslijten d.m.v. de ruwe zee van vooral de zachte lagen, krijg je het effect of er een stapel pannekoeken staat. Op iets andere plekken vlak bij deze rotsformaties zijn door de slijtage van zachte lagen 'blowholes' ontstaan. Bij het slaan van de zee op de kust, worden bij die blowholes extra krachten gezet en komt het water er echt uit omhoogspuiten ... ik heb het helaas nooit zelf gezien dit effect ... wel een hole ;-)

 
                                                                                         ©opyright Marjan
Liefs Marjan
 


Reacties

Deedeetwogo op 14-05-2006 15:30
Oke, was ik bij deel 18 iets te voorbarig met reageren... dit kón ook niet goed blijven gaan... maar daar sta je dan, met je koffertje, je schulden en je onzekere toekomst!!! Wat een berg ellende moet jij je gevoeld hebben!!Ben blij dat ikweetdat je nu helemaal ok en gelukkighier in Ned. woont met een lieve man, anders had ik niet geweten wat ik tegen je zou moeten zeggen...Ben benieuwd wat er verder is gebeurd toen...
 
Marjan op 14-05-2006 20:37
Er komen nog twee delen * rest van het verhaal en * afsluitend deel, maar ik heb het best wel moeilijk met het schrijven al, laat staan dat ik het toen beleefde. Ik denk dat je het goed kan vergelijken met in een roes zijn ... een wilde achtbaan en je kan wat gebeurt niet stoppen. Je ziet het gauw genoeg, in elk geval deel 20 ;-)
Caro Alias Mamflep op 14-05-2006 20:52
Pfffff,wat toch een klootzak is die vent!!.Om je zomaar,zonder een beetje voorbereiding,of hints,te dumpen!!.Want zo voel ik het.Dat roesgevoel....ja,logisch!!!!,je bent geen robot!!!.Dus weer terug in Nederland.......
Kan me voorstellen,dat je, bij het uittypen hier, het erhéél moeilijk mee hebt gehad!!!!!,liefs,Caro.
Deedeetwogo op 14-05-2006 20:55
@dl.18 en 19
Het is ook meestal achteraf dat het besef komt van wat er eigenlijk allemaal gebeurd is. (dat bedoel ik ook met dat je maatstaf iedere keer weer mee verschuift; kwa incasseren). Het schrijven is ook een extra verwerking lijkt me en dat je mensen je verhaal kan vertellen (al is het maar via Punt), werkt ook heel goed.
(Ben ook wel nieuwsgierig of je Jack nog wel eens spreekt of dat hij daar gebleven is? Want het is toch altijd wel 'leuk' om te zorgen dat hij weet dat jij het nu erg naar je zin hebt en dat het goed gaat met je... geen haat-wraak, maar wel een beetje een 'zoete-' )
 
(Een roes, is bij mij trouwens juist altijd heel fijn, lekker en relaxed... hahaha)
Marjan op 14-05-2006 21:33
@ Caro: Zo voelde het bij mij ook en ja: ik had het hier heel moeilijk mee, dit uit te tiepen
 
@ Dee Dee: Ik vergelijk dit stiekum met hardlopen: op een gegeven moment sta je even stil en kijk je achterom om te zien wat achter je ligt. Zo kan je zien hoe hoog de berg is die je al beklommen hebt en wat nog voor je ligt en zo kan je beslissen of je er mee door wilt gaan of niet ...
 
 
Deel 20 en de afsluiter zijn trouwens best wel zwaar en degenen die snel kwaad worden om onrecht kunnen beter een kal-merend middel nemen of wierook afsteken voor die tijd ;-)
Deedee op 15-05-2006 00:53
Thanks , voor de waarschuwing... zal ik eens even kijken wat ik 'voor het geval' naast mijn compje kan leggen. (moet natuurlijk wel binnen handberijk zijn) Begin ik nu vast met mediteren, hahaha
 
...welmooie vergelijking, van dat hardlopen...
Marjan op 15-05-2006 01:06
Ik probeer vaker dingen begrijpelijk te maken voor mensen met 'andere capaciteiten' ;-) en dan heb je nogal eens een simpele vergelijking nodig ... lukt me vaak goed trouwens :D
Deedeetwogo op 15-05-2006 01:23
euh 'andere capaciteiten'??? val ik daar ook onder dan?!! Ik ben nie blont hoor!!!
Marjan op 15-05-2006 01:32
Het is ook nooit goed he ? Er zijn ook anderen die meelezen hier en die mensen met andere capaciteiten ben ik het voor gaan doen ... nu is het alleen maar handig toch ? Túúrlijk zie ik jou wel voor mens aan met 'niet andere capaciteiten' ...
peperkoekje op 15-05-2006 11:21
nou wat een ongelooflijke droplul, maar ja dat was al eerder duidelijk in je verhaal, ga nu ff je andere deel lezen
Deedeetwogo op 15-05-2006 13:02
ghnè, ghnè....
Marjan op 15-05-2006 14:25
Ik ben d'r nu achter Peper ...
rara en blonde muts1:Desirée op 17-05-2006 11:51
jeetje zeg, je zal het maar zo in je schoot geworpen worden. zo heb je nog plannen om naar australie te gaan en zo zit je op weg naar huis, heb zo'n vermoeden dat je niet meer terug gegaan ben, gauw verder lezen. pff eikel!
Marjan op 17-05-2006 15:22
Ja ... eikel !!
rara en blonde muts1:Desirée op 17-05-2006 16:33
gniffel...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl