⚜ Miss Punt ⚜
Weblog met humor, een knipoog, gedichten, fantasie en respect
Zoek op mijn log
Laatste reacties
Music Box



David Bowie & Bing Crosby - Little Drummer Boy/Peace on Earth


Jeff Wayne ft. Justin Hayward(zanger Moody Blues) - Forever Autumn(War of the Worlds)
Era - Ameno
Kate Bush - Wuthering Heights
Cock Robin - Thought you were on my side
Waterboys - Trumpets
Loreena McKennitt - Mysts of Avalon
Clouseau - Louise
Live - Lightning Crashes
Vonder & Bloom - Brilliance of You
D.C. Lewis - Mijn Gebed
Gerry Rafferty - Right Down The Line
Pink Floyd - Wish You Were Here
Robbie Williams - Advertising Space
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Bedankt !

Hier een snelle navigatie naar de diverse hulplogs, omdat ze in de categorie momenteel door elkaar staan:

Punt 2 uitleg 

Stappenplan vóór de migratie

Ik ben over; en wat uitleg

Voor- en nadelen op een rijtje van hier blijven

Stappenplan na de migratie en tips en tricks

Statcounter, Onestat en advertenties (HTML vakjes)

Lijst met vrienden

Tweeten en smoelenboekknoppen

Wegwijs in je beheer: Nieuw Artikel(tabblad inhoud)

Inhoud; nieuw artikel maken(dus logje)

Inhoud tabblad; Reacties

Vormgeving; je lay-out

Promotie; bekendheid van je log verbeteren

Instellingen; leuk, maar wees voorzichtig

Bugzzzzz (systeemfouten)

 

Ik ben ook maar een mens, kan niet alles tegelijk en ook ik kan me een keer niet lekker voelen. Ik doe graag moeite om te helpen, maar mijn ouders hebben me geleerd om voor gedane moeite, waar ik om gevraagd heb, te bedanken ... in elk geval even laten weten of iets gelukt is. Helemaal niets van je weer laten horen vind ik niet echt netjes !

Mocht je met je log er niet uitkomen en bijvoorbeeld een code toegestuurd willen krijgen, vul dan bovenaan de categorie Punt 2 Uitleg het formulier in, meldt wel je emailadres en ik mail je zo snel mogelijk terug met een antwoord indien nodig.

Halloooo !!!
Halloooo !!!
 
Meez 3D avatar avatars games
Welcome to my jungle/kitchen !

 

 
 
 
 
De mensen die hier komen, moeten ook nogal met een korrel zout genomen worden merk ik ... ik zelf trouwens ook, vandaar de zoutpot bovenaan in mijn advertentie
 
Buiten mijzelf om, heb ik ook nog drie vier drie lieve huisgenootjes:
 
 
8-5-1993
† 27-9-2013
 
Nina. Poes, meer dan 19 jaar oud en kwam bij mij in 1998. Prachtige lapjeskat met een heel eigen karakter, stoer en absoluut niet bang voor een beetje water of sneeuw ... echt een vriendinnetje geworden van me ...
 
1-7-1998
† 6-12-2016
 
Basil. Je-weet-wel kater en bij mij sinds 2008. Kwam bij me, toen hij al 11 was. Gewoon een geweldig lieve goedsul en allemansvriendje. Inmiddels ook een dikke knuffelkont ... mijn ventje
 
4-8-2005
 
Doodle. Ook een je-weet-wel kater en bij mij sinds augustus 2010. Hij was toen 5 jaar, jongste van het stel, maar helaas door verkeerd voedsel en een nare geschiedenis heeft hij geen tandjes meer, die functie hebben ... Hij is wel ontzettend lief en een nog ergere knuffelkont dan Basil ... kan er ook erg van genieten geknuffeld te worden of al het idee om geknuffeld te worden ... mijn casanova
 
 
Gizmo. Gizmo is een permanente logée. Sinds 22 juni 2011 heb ik met de buren de afspraak, dat hij gewoon zijn oude dag rustig bij mij kan doorbrengen, hij krijgt eten van me en een warm slaapplekje en de onvermijdelijke knuffels, waar hij ook enorm van kan genieten en zij zorgen voor eventuele dierenarts kosten. Gizmo heeft een erg zachtaardig karakter en de drie drukke hondjes van de buren pesten hem nogal. Hij zocht daarom mijn rustige tuin uit en kwam uiteindelijk steeds verder binnen, eerst stiekum, daarna openlijk. Hij is op dit moment een jaar of 14 en ook een je-weet-wel kater en sinds een paar maanden heeft hij HD(heup-displasie) Ik heb hem ook in mijn hart gesloten 
 
Helaas mocht de vreugde niet lang duren: op 8 juli 2011 is hij, door een vergevorderde leverkanker zo ziek geworden, dat de buren iom hun DA hem in hebben laten slapen
 
Geen reactie=geen vriendje
Ik hou ook niet van off-topic

Vrienden en handige links
Kan je even terugkijken:
Wereld Andersom (New Zealand)

Wereld Andersom  1,  2,  3,  4,  5,  6,  7,  8,  9,  10,  11,  12,  13,  14,  15,  16,  17,  18,  19,  20 en  21

Radio
 
Klik op de radio voor internet met alle radiostations
Statcounter

Weblog sinds: 2006-01-25
Wereld Andersom 18
Oncomfortabel
 
 
Jack klimt hogerop
 
Jack wisselde op een gegeven moment helemaal met zijn werk: in Nederland had hij al eens een cursus gedaan in de horeca en hij solliciteerde naar bar-manager … op zich best hoog gegrepen, maar het proberen waard. Hij kreeg de baan en had daar plezier in. Liefde is blind, maar ik zag toch dat hij aan het opklimmen was van groenmedewerker in NL bij sociale werkvoorzieningen tot bar-manager hier. De bar was een lions-club, zoals ze kennelijk over de hele wereld bestaan: alleen mannen toegestaan, maar ook vrouwen kwamen hier en met het personeel hadden we nog een keer een leuk daggie weg naar natuurlijke bronnen met natuurlijk warm water. Jack raakte ook daar weer uitgekeken en solliciteerde verder bij een restaurant; in NZ een nationale keten aan het worden … ‘Valentines’ en ook daar werd hij aangenomen. Jammer was alleen wel dat hij bijna nooit uit eigen initiatief ontslag nam, maar altijd de laan uit gestuurd werd en een poos weer werkloos thuis was.

Verstandskies

In NZ is geen verplichte ziekenfondsverzekering en de kosten komen vooral op jou terecht. Mensen die op een uitkering rond moesten komen, kregen de kosten wel vergoed. Ik ging dus zeker niet voor een wissewasje naar de huisarts of een tandarts. Inmiddels was ik 29 of 30 jaar en nog nooit had ik een verstandskies doorgehad, maar kon wel af en toe ‘iets’ voelen achter mijn achterste kies links bovenin. Ik was aan het werk in Manukau en moest voor een beetje klandizie toch wel een vriendelijke glimlach opzetten en sja … die heb ik genoeg ! De shop draaide goed, maar op een gegeven moment kreeg ik toch een beetje vreemde glimlach: als een boer met kiespijn … dikke wang … de hele reutemeteut. In het shoppingcentrum  was bovenin een tandarts gevestigd en ik besloot toch maar eens naar de tandarts te gaan. Ze wist me te vertellen dat er een verstandskies door wilde komen en af en toe bloot lag, waardoor het was gaan infecteren. Ik kreeg antibiotica mee en na de kuur zou ze ‘m er wel uit halen. Nu had ik eerder een héle nare ervaring bij een tandarts, die dacht ‘ff een kies te verwijderen’ … zou 20 seconden duren, maar duurde uiteindelijk met bloed, zweet en tranen (letterlijk !) 20 minuten te duren … mijn bloed en tranen en zijn zweet. Ik waarschuwde haar dus voor mijn botstructuur, die zonder geintjes dus echt grof uitvalt en de wortels aan mijn kiezen, die zelfs buiten de foto komen. Na de kuur kwam ik dus weer en ze nam een foto en in 20 seconden was de kies eruit ;-) Zonder foto zou ze nooit doen, maar zonder deze foto was het idd grandioos verkeerd gelopen gaf ze toe. Drie wortels, die drie kanten op groeiden …

Onnodige verhuizing

Jack had bedacht dat we nog een keer gingen verhuizen … deze keer naar de straat achter het Velodrome, waar Jack in het begin gewerkt had. Ik had dus totaal geen zin in verhuizen en stak dat niet onder stoelen of banken … deze keer was toch niet nodig ?? Op een maandag ging ik gewoon naar werk en ’s avonds haalde Jack mij op en reed naar het andere huis … hij had onze spullen overdag verhuisd. Ach, hij werd er wel handiger in moet ik toegeven. De wandeling naar mijn werk was ook door deze verhuizing wat ingekort, maar nog deed ik er een half uur over. Mijn kuiten namen een enorme omvang door deze wandelingen in. Dit huis was echter wel wat leuker gesitueerd … we konden vanaf ons huis zo de vliegtuigen over zien komen en het werd een sport om de vliegtuigen hun nationaliteit te herkennen. Klein stukje verder in de straat zat een dairy (melkwinkeltje ?? ), een winkel met de nodigste boodschappen.

Deze man draagt een originele, gehele gezichts tattoo, een zgn. 'Moko' . De extreme gezichtsuitdrukkingen(grote ogen, uitgestoken tong) moeten angst inboezemen en wordt nog steeds gebruikt bij de Haka(oorlogsdans), die getoond wordt bij Rugby-wedstrijden.

 

Onveilig gevoel

Ik was een keer naar dat winkeltje aan het wandelen, toen ik bij het oversteken van een zijstraat in de weg liep van een naderende auto. Het volgende ging sneller, maar elk moment staat gegrift in mijn geheugen en ik zie het soms nog in slow motion: De auto nadert en ik steek al over. De auto remt af … ik kijk opzij en de bestuurder en de bijrijder kijken mij aan … het zijn Maori en op het moment dat ze mij herkennen als blanke, geeft de bestuurder gas bij en ik kan nog net opzij springen … zij lachen en stoppen toch nog nét op tijd. Het had dus niet veel gescheeld, of ik had aangereden geweest door Maori’s, maar vanaf die dag durfde ik niet meer over straat in Zuid Auckland. Ik kwam hier toch niet om gediscrimineerd te worden ? De haat jegens blanken was voelbaar aan het worden, want ook al liepen de meeste Maori werkloos thuis, mij gunden ze mijn baan niet. Ik heb het meegemaakt dat ons bedrijf langere tijd een vacature had die niet vervuld werd en waar waren de Maori toen ? Ineens schoot mij toen ook die zin weer in gedachten die de taxi-chauffeur ons toen vertelde:”Bloody Maori’s …” Hij had daarna ook gezegd dat ze “Lazy bastards” waren en nu snapte ik de taxi-chauffeur volkomen !!

Aussie trekt

We hadden best wel veel pech in NZ gehad en Jack en ik spraken ook daarover en langzamerhand ontstond het idee om naar Australië te vertrekken. Ik zou overplaatsing kunnen krijgen bij Mister Minit en hij zou in de beveiliging aan de slag. We speelden met het idee en we zochten uit wat de beste manier was om daar te komen. Ondertussen werkte hij lekker door in het buffetrestaurant Valentines en ook al hadden we onze ruzies … we praatten en een beetje onenigheid hield een relatie gezond toch ?  Ik voelde me eigenlijk zelfs de gelukkigste van de hele wereld en samen konden we alles aan … Op die basis vroegen we naturalisatie aan om dan als Kiwi’s naar Australië te vertrekken … als Nederlander zouden we er niet in komen dus. Wat ik wel jammer vond was dat we ons Nederlanderschap ervoor moesten laten vallen, maar het was voor onze toekomst, dus gingen we ervoor. We wisten al dat we naar Sydney zouden gaan en ik had al geïnformeerd bij mijn werk en de man van Australië aan de lijn gehad … het zou allemaal goed komen.

Denise opgenomen

Ik belde regelmatig met Denise, mijn vriendin in Tauranga en ze hadden een leuk leventje daar opgebouwd. Zij had een baan als creatief medewerkster en kon zich heerlijk uitleven. We vertelden elkaar ook alles van elkaar en ik dus ook over mijn problemen, maar zij ook over haar/hun problemen. Op een dag kwam ik thuis met de mededeling van Jack, dat Glenn gebeld had over Denise. Denise was opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis, omdat ze de problemen die anderen haar vertelden niet naast zich neer kon leggen. We mochten geen contact opnemen, dat zou Glenn wel doen en de eerste tijd mochten we ook niet komen. Ik dacht dat ik gek werd, maar relativeerde en zou later wel bellen of zo …
 
 

Hieronder zie je de Mouraki-boulders. Perfect ronde stenen, zoals ze op het strand van Mouraki te vinden zijn. Het waren in het verleden veel meer, maar men vond het nodig om ze mee te nemen naar eigen tuinen en alleen de allergrootsten liggen er nog. Zoals je aan de voorste kan zien, vallen sommige in segmenten uit elkaar en zou je die man op de achtergrond niet zien, zou je denken aan een voetbal kwa vorm en de specifieke segmenten.

                                                                                         ©opyright Marjan
Liefs Marjan
 

Reacties

peperkoekje op 13-05-2006 10:49
zo heb weer alles helemaal bijgelezen, whahahahah. Maar die discriminatie, had ik niet gedacht hoor. Lijkt me heel onwezenlijk en eng om mee te maken
Marjan op 13-05-2006 10:51
Ik vluchtte hier juist om de discriminatie en kreeg het daar andersom ... snappie dat nou ? Het was ook heel eng en na dat incident ben ik heel wat voorzichtiger geworden ...
Lunaake op 13-05-2006 15:09
Heb net deel 17 en 18 gelezen. Het blijft voor mij een avonturenverhaal. Je hebt heel wat meegemaakt. Alweer een verhuizing. Kan me voorstellen dat je daar geen zin in had.
En Jack maar doen zonder overleg en toestemming van jou. Je zou um.
 
Marjan op 13-05-2006 17:00
We hadden ook best wel eens ruzie, die hij dan onbeslist achter liet. (hij vertrok namelijk vaak naar zijn werk) ... hierdoor bleven de vreetbuien aanhouden ...
Lunaake op 13-05-2006 18:31
Die vreetbuiten zijn heel herkenbaar hoor meis. Ik ben niet voor niets een "meisje" met een paar kilootjes meer. Onvrede, spanningen, verplichtingen... ze verdwijnen bij allemaal door het mondje.
Hoewel ik ook periodes heb dat het me echt allemaal teveel wordt en dan krijg ik geen hap door mijn keel. Dan val ik kilo's af. Tot de volgende vreetbui en eet ik ze weer allemaal aan.
Het hoort bij mij en mij stoort het niet.
Ik heb dan ook voor alle zekerheid 5 verschillende maten in de kast hangen, omdat ik het maar nooit weet.
 
 
Marjan op 13-05-2006 19:03
Ik had nooit vreetbuien, tot ik Jack leerde 'kennen'... pas toen leerde ik minderwaardig over mezelf denken.Er komt na dit verhaal nog een heel lastig gedeelte ... (scheelde ongeveer 50 kilo)
Deedeetwogo op 14-05-2006 15:18
Hoe gek kan het lopen he? en dat Jack bijna overal ontslagen wordt... zou te denken moeten geven. ik blijf me altijd verbazen dat mensen zoveel pikken van elkaar. Je zou als koppel er moeten zijn voor elkaar en met elkaar het leven leuker moeten vinden..
Als mijn vent zou verhuizen zondr mijn medeweten of overeensteming... nou!
Gelukkig lees ik ook dat je in dit gedaalte nog gelukkige mimenten met hem hebt gehad, tja want waar ben je anders mee bezig? Besef dat de lat ook steeds mee verlegd wordt hoor, dat is bij iedereen zo.
Maar na die stunt met je schoonmoeder, zou bij mij zijn crediet op zijn...
En dan weer naar Australië, wéér een nieuw avontuur!
Ik ga gauw verder lezen...
(Prachtige foto trouwens die 'bollen')
Marjan op 14-05-2006 20:17
Op de momenten dat Jack ontslag kreeg, wist hij het wel zo'n draai te geven, dat het nooit echt zijn schuld was natuurlijk ...
Liefde maakt blind en dat was ik ... achteraf kan ik me wel voor mijn kop slaan en vooral het verhaal neertiepen heeft mij de ogen open gedaan ... de -onbalans- heeft wel zijn tol geeist en was ik me ook wel bewust van, maar ik zocht continu de schuld bij mezelf.
 
De 'bollen' zien er echt een beetje uit als voetballen, maar één trap ertegenaan en je hebt je voet verbrijzeld ...
Caro Alias Mamflep op 14-05-2006 20:40
Pffff,wéér verhuizen..en discriminatie..ikheb het aan den lijve ondervonden..shnieleuk...niks mis met ballonkuiten,hihihi!!,liefs,Caro.Enne...was zeker noooooit zijn schuld....ontslag.....
 
 
 
Marjan op 14-05-2006 21:19
Heb je wel eens geprobeerd laarzen te kopen met zulke ballonkuiten ? Dáár word je helemaal gestoord van ... en ik vind lange laarzen zo mooi !
 
Natuurlijk was het nooit zijn schuld !! Áltijd de schuld van een ander ... en anders verzin je een reden dat het de schuld van een ander is toch ?
rara en blonde muts1:Desirée op 17-05-2006 11:41
jeetje loop hier eventjes achter, dus tijd om ff bij te lezen. even een reactie op dit verhaal:
 
begin me steeds meer af te vragen dat je het zo lang met hem heb volgehouden wat een .....
en weer verhuizen, zo zonder pardon, je krijgt geen kans om ergens aan te wennen en dan weer naar autralië? nou ga gauw verder lezen, das het voordeel als je ff achter loopt!
Marjan op 17-05-2006 15:19
Hihi .. ja jij wel ;-)
 
Ja, nu weet ik wat voor droplul hij was ... harde les gehad ;-)
rara en blonde muts1:Desirée op 17-05-2006 16:28
gelukkig dat je hem niet zo maar tegen kan komen! zou een flinke dokters rekening worden!
Marjan op 17-05-2006 16:35
*grinnik* Níet voor mij !!
rara en blonde muts1:Desirée op 17-05-2006 16:38
yep inderdaad! hij zou spontaan weer gaan emigreren! Naar de noordpool of zo hahaha
 
ach ben blij dat je nu om sommige dingen kan lachen!
Marjan op 17-05-2006 16:56
Ik kan er nu zéker weer om lachen, maar sommige dingen blijven moeilijk. Ik blijf liever niet te lang stilstaan bij ellende (de ellende van de hongerige kindertjes zap ik ook weg ... sorry ) ... ik dacht dat ik mijn portie wel effe gehad had ...
rara en blonde muts1:Desirée op 17-05-2006 17:21
ja inderdaad, maar moet eerlijk zeggen dat ik af en toe ook wel eens mijn kop in het zand steek voor sommige dingen en dat moet ook wel anders heb je geen leven meer als je overal bij stil moet staan!
Marjan op 17-05-2006 17:24
Lijkt mij ook niet meer dan terecht ... je hoeft toch niet in je eentje alle wereldproblemen op te lossen ?
rara en blonde muts1:Desirée op 17-05-2006 17:26
nee als we het maar goed doen voor ons zelf en de omgeving, dan denk ik dat we een heel eind komen!
Marjan op 17-05-2006 17:31
Zo denk ik er ook een beetje over ... ik help mijn buren met hun dieren bij afwezigheid en familie met allerlei, luisteren en schouder uitlenen af en toe ... én ik knuffel mijn kat tot ze d'r echt flauw van wordt ... *grinnik*
rara en blonde muts1:Desirée op 17-05-2006 18:38
mmm knuffelen is ook nooit verkeerd, dat kunnen we nooit te veel doen!
Marjan op 17-05-2006 18:47
Dacht mijn kat er ook maar zo over ... (ze kan heel gemeen bijten !)
rara en blonde muts1:Desirée op 17-05-2006 22:34
echte katte kop dus!
Marjan op 17-05-2006 22:48
Yepsss
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl