⚜ Miss Punt ⚜
Weblog met humor, een knipoog, gedichten, fantasie en respect
Zoek op mijn log
Laatste reacties
Music Box



David Bowie & Bing Crosby - Little Drummer Boy/Peace on Earth


Jeff Wayne ft. Justin Hayward(zanger Moody Blues) - Forever Autumn(War of the Worlds)
Era - Ameno
Kate Bush - Wuthering Heights
Cock Robin - Thought you were on my side
Waterboys - Trumpets
Loreena McKennitt - Mysts of Avalon
Clouseau - Louise
Live - Lightning Crashes
Vonder & Bloom - Brilliance of You
D.C. Lewis - Mijn Gebed
Gerry Rafferty - Right Down The Line
Pink Floyd - Wish You Were Here
Robbie Williams - Advertising Space
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Bedankt !

Hier een snelle navigatie naar de diverse hulplogs, omdat ze in de categorie momenteel door elkaar staan:

Punt 2 uitleg 

Stappenplan vóór de migratie

Ik ben over; en wat uitleg

Voor- en nadelen op een rijtje van hier blijven

Stappenplan na de migratie en tips en tricks

Statcounter, Onestat en advertenties (HTML vakjes)

Lijst met vrienden

Tweeten en smoelenboekknoppen

Wegwijs in je beheer: Nieuw Artikel(tabblad inhoud)

Inhoud; nieuw artikel maken(dus logje)

Inhoud tabblad; Reacties

Vormgeving; je lay-out

Promotie; bekendheid van je log verbeteren

Instellingen; leuk, maar wees voorzichtig

Bugzzzzz (systeemfouten)

 

Ik ben ook maar een mens, kan niet alles tegelijk en ook ik kan me een keer niet lekker voelen. Ik doe graag moeite om te helpen, maar mijn ouders hebben me geleerd om voor gedane moeite, waar ik om gevraagd heb, te bedanken ... in elk geval even laten weten of iets gelukt is. Helemaal niets van je weer laten horen vind ik niet echt netjes !

Mocht je met je log er niet uitkomen en bijvoorbeeld een code toegestuurd willen krijgen, vul dan bovenaan de categorie Punt 2 Uitleg het formulier in, meldt wel je emailadres en ik mail je zo snel mogelijk terug met een antwoord indien nodig.

Halloooo !!!
Halloooo !!!
 
Meez 3D avatar avatars games
Welcome to my jungle/kitchen !

 

 
 
 
 
De mensen die hier komen, moeten ook nogal met een korrel zout genomen worden merk ik ... ik zelf trouwens ook, vandaar de zoutpot bovenaan in mijn advertentie
 
Buiten mijzelf om, heb ik ook nog drie vier drie lieve huisgenootjes:
 
 
8-5-1993
† 27-9-2013
 
Nina. Poes, meer dan 19 jaar oud en kwam bij mij in 1998. Prachtige lapjeskat met een heel eigen karakter, stoer en absoluut niet bang voor een beetje water of sneeuw ... echt een vriendinnetje geworden van me ...
 
1-7-1998
† 6-12-2016
 
Basil. Je-weet-wel kater en bij mij sinds 2008. Kwam bij me, toen hij al 11 was. Gewoon een geweldig lieve goedsul en allemansvriendje. Inmiddels ook een dikke knuffelkont ... mijn ventje
 
4-8-2005
 
Doodle. Ook een je-weet-wel kater en bij mij sinds augustus 2010. Hij was toen 5 jaar, jongste van het stel, maar helaas door verkeerd voedsel en een nare geschiedenis heeft hij geen tandjes meer, die functie hebben ... Hij is wel ontzettend lief en een nog ergere knuffelkont dan Basil ... kan er ook erg van genieten geknuffeld te worden of al het idee om geknuffeld te worden ... mijn casanova
 
 
Gizmo. Gizmo is een permanente logée. Sinds 22 juni 2011 heb ik met de buren de afspraak, dat hij gewoon zijn oude dag rustig bij mij kan doorbrengen, hij krijgt eten van me en een warm slaapplekje en de onvermijdelijke knuffels, waar hij ook enorm van kan genieten en zij zorgen voor eventuele dierenarts kosten. Gizmo heeft een erg zachtaardig karakter en de drie drukke hondjes van de buren pesten hem nogal. Hij zocht daarom mijn rustige tuin uit en kwam uiteindelijk steeds verder binnen, eerst stiekum, daarna openlijk. Hij is op dit moment een jaar of 14 en ook een je-weet-wel kater en sinds een paar maanden heeft hij HD(heup-displasie) Ik heb hem ook in mijn hart gesloten 
 
Helaas mocht de vreugde niet lang duren: op 8 juli 2011 is hij, door een vergevorderde leverkanker zo ziek geworden, dat de buren iom hun DA hem in hebben laten slapen
 
Geen reactie=geen vriendje
Ik hou ook niet van off-topic

Vrienden en handige links
Kan je even terugkijken:
Wereld Andersom (New Zealand)

Wereld Andersom  1,  2,  3,  4,  5,  6,  7,  8,  9,  10,  11,  12,  13,  14,  15,  16,  17,  18,  19,  20 en  21

Radio
 
Klik op de radio voor internet met alle radiostations
Statcounter

Weblog sinds: 2006-01-25
Wereld Andersom 12
Goede contacten
 
 
‘Veilig groepje’

Jack kwam op een gegeven moment bij Securitas te werken en het contact met de mensen daar werd intensief. Feestjes en andere gelegenheden, ook officiële, werden gezamenlijk gevierd. Ik was het daar op zich niet zó erg mee eens, maar Jack wilde dat wel en ik kwam wel mee. Om te beginnen was er een kennismakingsetentje bij de chinees. Op zich vind ik zoiets nog wel OK, zodat de baas ook weet wat voor achterban er is. Dit was het bewuste etentje dat ik vanwege de voedselvergiftiging moest missen. Het kwam met dat clubje mensen tot een behoorlijk hechte band en na Napier had ik daar even geen trek in, maar er werd me op zich weinig keus gelaten. Ik kon mee … of niet. Kerst was één zo’n gelegenheid, waarbij allen aanwezig waren. Dat vierden we bij Bill en Karyn thuis. Met hun zijn we ook écht bevriend geraakt … zij had twee dochters van onder de tien en hij was er later bij gekomen. Karyn had echter één groot probleem: ze had kanker en moest af en toe het ziekenhuis in om wat weg te laten snijden. Karyn was bang en wilde dat niet aan haar kids doorgeven, dus verstopte ze haar angst. Bill maakte zich ook zorgen over Karyn, maar probeerde ook een goeie vader voor de meiden te zijn … en hij was echt een engel voor ze ! Bill en Karyn werkten allebeide bij het bedrijf, zij het dat Karyn toch een stuk minder werkte dan Bill. Hun vaste oppas was ook deel van de ‘familie’: Dean. Ik praatte veel met Karyn en wat ze losliet was vooral de zorgen van het telkens terugkeren van een gezwel en hoeveel last ze ervan had. Echt alles vertelde ze me echter niet, maar ze liep met plannen om naar haar zus in Sydney subburbs te gaan.
Verjaardagen en huldigingen zorgden ervoor dat we veel contact hielden, maar Bill en Karyn hadden we in ons hart gesloten.

Roa

Ook van mijn werk kregen we af en toe leuke contacten en dan doel ik op collega’s. Zo was er een Maori jongeman, die ook door Woody in het begin zijn opleiding kreeg. Met graveren konden we dus ook eigen naambordjes maken met onze voornaam erop. Woody hield wel van grapjes en ik hoorde in het begin hier alleen maar van. Hij had Dean een naambordje gemaakt met de volgende tekst erop:”Talk slowly to the retarded”(dit betekent zoiets als:”Praat langzaam tegen de minder-begaafden”) Dean Roa speelde het spelletje gewoon mee en werd ook geaccepteerd. In de caravan op het tweede caravanpark hebben Jack en ik tijdelijk onderdak verschaft aan hem. Hij was echt een toffe gozer en nergens te beroerd voor ;-)

(Uit met) Woody

Woody had ik dus al een vliegende start mee. Hij was een beetje steun en toeverlaat wat betreft de wanpraktijken die Gerd tegen mij had, omdat ik een vrouw was en Nederlandse en DUS veel beter moest presteren dan de rest. Op momenten dat ik dat niet meer zag zitten, hielp Woody mij uit mijn dip. Woody woonde thuis bij zijn oma, die hem regelmatig ook op zijn werk belde. Als er dan gevraagd werd of haar kleinzoon er was, vroeg ze:”Is Jonathan there please?” De eerste keer dat ik dat hoorde moest ik lachen:”Heet jij ‘Jonathan’???” Woody was een typische verschijning: hij had een western-jas aan en een zijscheiding in zijn haar, Zwarte band karate maakte van hem geen watje en nog meer: hij was ontzettend gevoelig. Zijn humor heeft ons door heel wat vervelende uurtjes geholpen en verhalen te over … Hij had op school een opleiding gedaan voor ‘saw-doctor’, waarmee je in principe alles kan slijpen en scherp maken. Omdat ik veel meer potentie in zijn kunnen zag, vroeg ik hem eens waarom díe opleiding. Hij keek me aan en zei heel kalm:
”I like things … sharp” 
en lachtte geheimzinnig.
Toen ik hem een keer hielp met een bloem bij zijn vriendin langs brengen, waar hij ’s morgens ruzie mee had gehad, werden we ook vrienden(zonder man-vrouw lading). Op een gegeven moment waren Jack en ik amper meer tegelijk in huis en heb wel eens verzucht tegen Woody, dat ik me doodverveelde. Woody nodigde me daarop bij hem en zijn oma thuis uit voor eten. Het kwam ook later die periode nog een keer ter sprake en Woody vroeg me of ik met hem een film wilde gaan zien in City Centre. Heel normaal vond ik het om er dus ook verder niks achter te zoeken, maar anderen zouden dit anders gaan zien helaas. Ik vroeg Jack wel of hij er bezwaar tegen had(trouwens ook voor dat eten al) en dat had hij dus niet. “Driving Miss Daisy” hebben Woody en ik samen in een bioscoop in Auckland gezien en na die tijd zijn we nog even wat wezen drinken bij MacDee. Het enige dat hij voor mij wel deed, maar voor een mannelijke collega niet, was het portier opendoen, zodat ik uit kon stappen. Na afloop bracht hij me gewoon ook weer thuis (ik durfde niet in centrum te rijden … nog steeds niet)
Er kwam op een gegeven moment een bericht van Woody door dat hij naar Europa wilde. Ik dreigde een vriend te verliezen en dat vond ik niet leuk, maar accepteerde het wel. Uiteindelijk besloot hij het tóch niet te doen … achteraf jammer ;-)

Mark

De shopchief, die me waarschuwde tóch naar de huisarts te gaan toen Jack me liet zitten, werd ook een goed contact, maar alleen op het werk. Ik wil hem toch even noemen, omdat hij verschil heeft gemaakt (zo zeg ik het goed geloof ik). Een andere collega had hem ook gebeld en gezegd zich niet zo goed te voelen. Wat hij precies had, weet ik niet meer. Belangrijker vond ik dat Mark hem dwong naar A&E (accident en emergency) te gaan en wel per direct. Drie uur na het telefoontje lag de beste collega al op de operatietafel en onderging een levensreddende operatie op zondag zelfs. Als Mark hem niet gedwongen had, was hij niet gegaan en de chirurg had later verteld dat de beste collega waarschijnlijk dan de avond niet gehaald had. Mark is dus een engel en wie weet wat er die keer met mij gebeurd was als hij mij niet gedwongen had …
 
 
                                                                              
We hebben een tijdje op het Noordereiland op een 'farm' gewoond en het uitzicht was overweldigend mooi. Dit hieronder is een typische look over een deel van het Noordereiland als ik het goed heb ... de foto kwam weer van Dee Dee, waarvoor dank  In de verte, op de zonverlichte heuvel die je ziet onder het varenblad zie je trouwens nog hoogspanningskabels boven de grond, die we in Nederland al afgeschaft hebben. In een land met aardschokken wordt het een ander verhaal natuurlijk ...
 
                                                                                Bron: Dee Dee Two Go
Liefs Marjan
 


Reacties

rara en blonde muts1:Dees dus! op 04-05-2006 08:54
hihi, je bent nu inderdaad van de hak op de tak aan het springen, dus probeer het zo goed mogelijk te volgen. Lijkt me inderdaad fijn dat je na alle negatieve contacten, toch eindelijk mensen in je hart kon sluiten en daar een vriendschap mee aan kan gaan.
Ja kan me ook voorstellen dat een man-vrouw vriendschap voor een buitenstaander moeilijk te aanvaarden is. Toen ik het in eerste instantie zat te lezen, kreeg ik ook een beetje gevoel dat er 'meer' was dan alleen maar die vriendschap-daar jij zo liefdevol over hem schreef. Laat staan wat iemand in je directe omgeving daarbij moet voelen!
maar goed we zullen wel weer te lezen krijgen wat je er allemaal mee bedoeld(dat achteraf jammer), vond het jammer dat het deze keer maar een kort verhaaltje was, zat er net zo lekker 'in'.
Natascha op 04-05-2006 09:57
Goedemorgen Marjan,
 
Inderdaad een engel die Mark ! Je moet er inderdaad niet aan denken wat er was gebeurd als hij niet doorgezet had,....
 
Een blijvertje neem ik aan
Marjan op 04-05-2006 13:00
@ Dees: Ik kan over verschillende mensen liefdevol schrijven ... áls zij dat verdienen en Woody, Mark , Dean en Bill & Karyn waren zulke mensen. Er zat echt niets meer achter de vriendschap met Woody en Jack wist er ook van ... ik vertelde wel hoe het allemaal ging. Woody gaf mij trouwens een bijnaam:'Horrible'... whahaaahahaa
Bij Mister Minit had ik eigenlijk alleen maar mannelijke collega's, zéker in het begin. Als Jack daar niet tegen kon, had hij dat wel aagegeven. Je merkt nog wel waarom
 
Deze periodes waren warrige tijden voor me ... er gebeurde zoveel, dat ik soms achteraf denk:"Dát moet ook nog genoemd worden", maar dan was die periode allang voorbij, dus schrijf ik even een aantal dingen groepsgewijs op, zoals hier de mensen waar ik mee 'bevriend' was. Er komt gauw nog een stukje met zo'n reeks gebeurtenissen in dezelfde trend en dan hervat ik het verhaal weer, maar kan ik makkelijker even 'iets' aanhalen.
 
@ Natascha: Mark was net iets langer bij MM dan ik, maar getrouwd, kinderen en vertrok met zijn gevolg naar Christchurch om daar een bestaan op te bouwen.
dees zit in de tuin op 04-05-2006 15:19
jammer dat mark weer vertrok, het zijn altijd de verkeerde die gaan!
Marjan op 04-05-2006 15:24
Ik kan Mark geen ongelijk geven: Auckland zat ook vol met gevaren en hij wilde zijn kinderen daar niet aan bloot stellen. Ik hoop gewoon dat hij hetnu goed heeft ...
dees zit in de tuin op 04-05-2006 15:24
heb je nog wel eens contact met mensen uit die tijd?
Marjan op 04-05-2006 15:27
Nee ik heb geen contacten meer met mensen uit Nieuw Zeeland en anders had ik nog een bestellinkje ...
dees zit in de tuin op 04-05-2006 15:30
een bestellinkje? van wat dan?
 
ja ben niet nieuwsgierig hoor, wil alleen graag alles weten gniffel
Marjan op 04-05-2006 15:34
In Nieuw Zeeland hebben ze pharmacie, die Nederland vooruit is. Er wordt ook meer onderzoek naar wiegedood gedaan en kanker zijn ze ook heel ver mee met onderzoeken. Zo heb ik daar een goed-werkend middel gevonden tegen menstruatiepijn, zonder bijwerkingen o.i.d., maar die mag in Nederland niet verkocht worden, omdat ze het hier niet kennen ... kan je je dat voorstellen ?
dees zit in de tuin op 04-05-2006 15:38
erg ja inderdaad en hier maar roepen dat ze zo modern zijn. een vriendinnetje van mijn dochter is een paar jaar geleden naar nederland gekomen vanuit zuid afrikaivm het feit dat ze diabetisch is (ook vanwege de veiligheid)
maar zij komen er nu achter dat het qua gezondheidszorg daar dus veel beter was. terwijl ik het gevoel had dat het hier allemaal zo 'geweldig' is. ach dat roep ik dus allang niet meer!
Marjan op 04-05-2006 15:44
Het is trouwens niet alleen gezondheidszorg, waar NZ op vooruit is hoor. Qua apparatuur zijn ze daar een unicum: het is een afgesloten gebied(rondom zee) en als Japan weer eens iets wil testen, gebruiken ze daar NZ voor. Toen we hier op TV net hoorden van 'pinnen' en 'geld uit de muur' hadden ze in NZ als mobiele betaaldingen op terrasjes enzo. Díe komen hier nu pas een beetje in ...
 
Ik ben niet alleen maar negatief over Nieuw Zeeland hoor ;-)
rara en blonde muts1:Dees dus! op 04-05-2006 17:12
nee datzelfde hoor de ik dus ook over zuid afrika. En wij maar denken dat we zo modern zijn! stel ouwe mutsen zijn we hier!
peperkoekje op 04-05-2006 19:53
na de hele dag half puntland opgegeild te hebben(seri dus, whahaah), kom ik hier ff tot rust bij jou verhalen. Weer mooi en pakkend om te lezen. En dat van de hak op tak, kan ik niet echt zeggen hoor, het leest gewoon lekker weg.
Marjan op 04-05-2006 21:04
Senksss Pepertje, ik vind mezelf namelijk wel verwarrend en dan verlies ik wel eens perspectief wat ik wilde vertellen. Soms denk ik: dit gebeurde ... we hadden die auto en we woonden daar en Jack werkte daar, dus moet toen en toen geweest zijn ... pfftt ik maak mezelf soms echt in de war met die verhalen ... GRRRR
 
Was het trouwens lekker met Seri ? *grinnik*
Caro Alias Mamflep op 04-05-2006 21:50
Ik vind het,ondanks het gehak en -tak,leuk om te lezen hoor!!.Fijn dat die collega werd gedwongen om naar ziekenhuis te gaan!!,kan je nagaan,wat er anders idd gebeurd zou zijn!!!.Toen je begon over"vrienden",had ik ff de kriebels....maar je had er dus,gelukkig,wel 2!!.
Ben benieuwd naar vervolg.....
Liefs,Caro.
 
Marjan op 05-05-2006 00:05
Vrienden stond tussen die haakjes, omdat ik ze natuurlijk nooit zo snel meer vertrouw als in het begin ... toen we naïef waren dus ...
Que op 04-09-2009 12:16
denk dat ik nu de zakdoekjes klaar moet gaan leggen,
echt verslavend ,
maar ga nu toch echt ff boodschapjes doen ,
Marjan op 04-09-2009 12:37
Natuurlijk moet je pauzes inlassen Que ... en ook op tijd naar de wc enzo ...
Marjan op 04-09-2009 18:22
Was je nu al klaar met alle verhalen Que ?
Que op 04-09-2009 18:34
Sorry Marjan nog niet , ik heb 14 gelezen,
heb m'n tijd weer is verkletst :-((
maar ik zat te wachten op puber die zou pas om 7 uur thuis zijn,
maar belt net op dat ie onderweg uit de trein is gestapt ,
en met z'n vader uit eten gaat,
dus kan ik zo weer beginnen, met lezen,
denk dat nu 't deel met de heks komt,
 
poeh poeh ,wat kun jij mooi schrijven,
en wat heb je veel mee gemaakt, ben er stil van hoor,
en denk dat ik 't meeste nog moet lezen.
 
 
 
Marjan op 04-09-2009 18:44
Er zijn maar 21 delen hoor .. dus je bent zeker al over de helft. Je bent overigens niet verplicht alles in 1 keer uit te lezen, maar die indruk kreeg ik een beetje van je ... ach, rustige avond vanavond ? Lekker ook wel eens toch ?
Dat schrijven kwam toen allemaal vanzelf ... ik was bij mensen thuis, voor het eerst werkte ik op een computer en ik had geen tiepdiploma ... maar jeetje, wat rammelde ik op dat toetsenbord weg ! Als ik af en toe eens omkeek, zag ik de mensen waarbij ik woonde elkaar aankijken en later kreeg ik ook te horen, dat ik ontzettend snel rammelde ... ik moest het kennelijk kwijt ...
Het 'mooi schrijven' heb ik van mijn moeder meegekregen ... de woorden komen gewoon ... ik zit er verder niet op te broeden of zo ...
Veel meegemaakt ? Ik ben gelukkig ook alweer veel vergeten ...
Que op 04-09-2009 19:05
Ik  wil 't graag lezen,maar als ze tegen me zitten te kletsen dan volg ik 't niet zo goed,
idd voorlopig lekker rustig hier, heb t eten maar in de koelkast gezet,
morgen dus 'n makkie,
ik ben nooit zo',n schrijver geweest, m'n vader juist wel,
ik heb wel een typ diploma maar kan er weinig meer van,
en nu helemaal wand ik mag een arm niet gebruiken,
doe t met veel dingen wel, maarja daar heb ik mezelf dus weer mee,
 
gelukkig dat je heel veel al vergeten ben,
dat heb ik ook hoor,
ik zeg altijd dat boek is uit  en dicht gedaan ,klaar toch,
 
moet zeggen door t lezen bij jou,
begin ik zelf ook ietsie makkelijker te schrijven,

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl