⚜ Miss Punt ⚜
Weblog met humor, een knipoog, gedichten, fantasie en respect
Zoek op mijn log
Laatste reacties
Music Box



David Bowie & Bing Crosby - Little Drummer Boy/Peace on Earth


Jeff Wayne ft. Justin Hayward(zanger Moody Blues) - Forever Autumn(War of the Worlds)
Era - Ameno
Kate Bush - Wuthering Heights
Cock Robin - Thought you were on my side
Waterboys - Trumpets
Loreena McKennitt - Mysts of Avalon
Clouseau - Louise
Live - Lightning Crashes
Vonder & Bloom - Brilliance of You
D.C. Lewis - Mijn Gebed
Gerry Rafferty - Right Down The Line
Pink Floyd - Wish You Were Here
Robbie Williams - Advertising Space
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Bedankt !

Hier een snelle navigatie naar de diverse hulplogs, omdat ze in de categorie momenteel door elkaar staan:

Punt 2 uitleg 

Stappenplan vóór de migratie

Ik ben over; en wat uitleg

Voor- en nadelen op een rijtje van hier blijven

Stappenplan na de migratie en tips en tricks

Statcounter, Onestat en advertenties (HTML vakjes)

Lijst met vrienden

Tweeten en smoelenboekknoppen

Wegwijs in je beheer: Nieuw Artikel(tabblad inhoud)

Inhoud; nieuw artikel maken(dus logje)

Inhoud tabblad; Reacties

Vormgeving; je lay-out

Promotie; bekendheid van je log verbeteren

Instellingen; leuk, maar wees voorzichtig

Bugzzzzz (systeemfouten)

 

Ik ben ook maar een mens, kan niet alles tegelijk en ook ik kan me een keer niet lekker voelen. Ik doe graag moeite om te helpen, maar mijn ouders hebben me geleerd om voor gedane moeite, waar ik om gevraagd heb, te bedanken ... in elk geval even laten weten of iets gelukt is. Helemaal niets van je weer laten horen vind ik niet echt netjes !

Mocht je met je log er niet uitkomen en bijvoorbeeld een code toegestuurd willen krijgen, vul dan bovenaan de categorie Punt 2 Uitleg het formulier in, meldt wel je emailadres en ik mail je zo snel mogelijk terug met een antwoord indien nodig.

Halloooo !!!
Halloooo !!!
 
Meez 3D avatar avatars games
Welcome to my jungle/kitchen !

 

 
 
 
 
De mensen die hier komen, moeten ook nogal met een korrel zout genomen worden merk ik ... ik zelf trouwens ook, vandaar de zoutpot bovenaan in mijn advertentie
 
Buiten mijzelf om, heb ik ook nog drie vier drie lieve huisgenootjes:
 
 
8-5-1993
† 27-9-2013
 
Nina. Poes, meer dan 19 jaar oud en kwam bij mij in 1998. Prachtige lapjeskat met een heel eigen karakter, stoer en absoluut niet bang voor een beetje water of sneeuw ... echt een vriendinnetje geworden van me ...
 
1-7-1998
† 6-12-2016
 
Basil. Je-weet-wel kater en bij mij sinds 2008. Kwam bij me, toen hij al 11 was. Gewoon een geweldig lieve goedsul en allemansvriendje. Inmiddels ook een dikke knuffelkont ... mijn ventje
 
4-8-2005
 
Doodle. Ook een je-weet-wel kater en bij mij sinds augustus 2010. Hij was toen 5 jaar, jongste van het stel, maar helaas door verkeerd voedsel en een nare geschiedenis heeft hij geen tandjes meer, die functie hebben ... Hij is wel ontzettend lief en een nog ergere knuffelkont dan Basil ... kan er ook erg van genieten geknuffeld te worden of al het idee om geknuffeld te worden ... mijn casanova
 
 
Gizmo. Gizmo is een permanente logée. Sinds 22 juni 2011 heb ik met de buren de afspraak, dat hij gewoon zijn oude dag rustig bij mij kan doorbrengen, hij krijgt eten van me en een warm slaapplekje en de onvermijdelijke knuffels, waar hij ook enorm van kan genieten en zij zorgen voor eventuele dierenarts kosten. Gizmo heeft een erg zachtaardig karakter en de drie drukke hondjes van de buren pesten hem nogal. Hij zocht daarom mijn rustige tuin uit en kwam uiteindelijk steeds verder binnen, eerst stiekum, daarna openlijk. Hij is op dit moment een jaar of 14 en ook een je-weet-wel kater en sinds een paar maanden heeft hij HD(heup-displasie) Ik heb hem ook in mijn hart gesloten 
 
Helaas mocht de vreugde niet lang duren: op 8 juli 2011 is hij, door een vergevorderde leverkanker zo ziek geworden, dat de buren iom hun DA hem in hebben laten slapen
 
Geen reactie=geen vriendje
Ik hou ook niet van off-topic

Vrienden en handige links
Kan je even terugkijken:
Wereld Andersom (New Zealand)

Wereld Andersom  1,  2,  3,  4,  5,  6,  7,  8,  9,  10,  11,  12,  13,  14,  15,  16,  17,  18,  19,  20 en  21

Radio
 
Klik op de radio voor internet met alle radiostations
Statcounter

Weblog sinds: 2006-01-25
Wereld Andersom 8

Bouwen aan een toekomst

 
Mijn werk

Ik kwam dus full-time aan het werk bij Mister Minit en leerde sleutels te maken, schoenen repareren en graveren. Woody was er de eerste week om mij te trainen en later –hoe heet die saggerijn ook alweer- … Steve, met zijn ochtendhumeur. Zijn ochtend eindigde om 4 uur ’s middags en om 5 uur zouden we toch vrij zijn. Als Steve een dag vrij was kwam Woody weer invallen. Woody leende zijn nick aan de kroegmedewerker uit Cheers, die ook vol zat met verhalen en dagen dat ik met Woody werkte waren leuke dagen. De chef was een Nederlander, die het kennelijk leuk vond om het mij, als Nederlandse en als vrouw extra moeilijk te maken: dat konden meerdere mensen zien. Als er dan weer eens een test goed gemaakt moest worden, dreigde hij met ‘beeindiging van de studie’ … m.a.w. ontslag en we konden juist een beetje stabiliteit gebruiken. Woody verzekerde me er dan van dat hij dat dus beslist niet zou doen. Ik schepte in het begin op, dat ik een beter graveur zou worden dan Woody was en daar moest hij om lachen. Later heb ik daar waarheid van gemaakt, al was Woody ook al één van de beste. Ik raakte bevriend met hem en zou nog aardig wat steun krijgen i.v.m. de Nederlandse chef die ik had. Ik kreeg eerst een shop in een gebied dat niet zo goed draaide, maar er zat nog een 5-jaar contract op, dus moest die shop bemand worden. Die shop kwamen per dag ongeveer 2 klanten. Uitstekend geschikt als opleidingsshop, maar oersaai !

Jack in de beveiliging

Jack wisselde echter vrij vaak van baan en hij begon bij een zaak die ombouwen maakte voor outdoor spa-pools. Je weet wel: die mooie grote vierkante bubbelbaden. Hij kreeg ruzie met die man en zocht naar een andere baan. Kwam zo in een beveiligingsbedrijf terecht met minder frisse figuren aan het werk. Ze waren niet tegen ons, maar ruzie met die lui was geen optie: dan leerden ze je wel zwemmen in Manukau Harbour (bij de haaien dus). Ik wílde eigenlijk ook niet allemaal onthouden waar Jack allemaal werkte, maar af en toe zal ik een plek noemen die belangrijk in het verhaal is …


Biscuit returns en caravanparken

Op het caravanpark waar we zaten werden meer mensen weggepest en zo ook een oude bekende … Gizzmo d’r vriendje kwam weer in haar buurt: Biscuit, genoemd naar een enkelvoudig gebakken koekje. Op zich zijn de caravanpark mensen een heel eigen soort. De familie van het eerste park hield nog steeds soms onze post vast. Op mijn verjaardag kreeg ik namelijk helemaal geen post, maar een halve maand later en aan de stempels konden we zien dat ze wel op tijd gepost waren. Naar aanleiding van dit gebeuren besloten we ook een postbus te huren, zodat we niet telkens alle adressen hoefden te veranderen. De caravanpark waar we nu zaten, bleken broer en zus te runnen. Al vanaf het begin hebben ze geklaagd bij politie over overlast van onze kant en wij wisten er niks van. Het kwam zelfs zover dat Jack op een zaterdagmorgen naar mijn werk belde om te zeggen dat hij vast zat in de gevangenis.
Wat was nu het geval ? We hadden op zich de zorg voor een stukje grasland en moesten dus het knippen bij houden. Aangezien we geen grasmaaier hadden, konden we per maand een bedrag van $5, 00 neertellen, zodat ze van het motorcamp zouden doen. Daar de eigenaar zich niet aan de afspraak hield, betaalden wij de volgende maand niet en daar ontstond dus echt een geschil van. Een caravanpark is ‘private property’ en wanneer je als caravanhouder dan een dispuut krijgt met de eigenaren, kunnen ze je daar zo ineens de toegang tot je eigen caravan ontzeggen kennelijk en daar waren we het niet mee eens. Toch naar onze eigen caravan toegaan betekende wel, dat we aan het ‘tresspassen’ waren en dat is strafbaar, dus Jack kwam achter tralies terecht. Was ik die dag thuis geweest, had ik er ook gezeten. De politie-agenten vertelden hem wel, dat ze veel klachten van dit stel kregen en ze dus lang niet altijd geloofden … ook in ons geval niet. We waren inmiddels wel bezig om een woning te kopen

Biscuit onder de auto, op het wiel van Boris zijn Mazda RX7 

 

Boris

Boris was onze buurman op de camping, van origine een Australiër en gescheiden. Door de alimentatie moest hij hier wel wonen, maar hij reed wel een mooie auto. Verder had hij zijn leuke dingen … op zich was hij een leuke buurman. Achterin zijn schuurtje had hij een ‘brewery’ en maakte zijn eigen bier en wijn. Hij wist ook heerlijke maaltijden in elkaar te zetten van bijna niets en van hem heb ik ook ‘tea’ gehad, maar nu een lekkere stoofpot. Ik heb daar nog wel een recept van, maar als ik het vertel lachen jullie allemaal ;-). Hij was een beetje het zorgzame tiepe, dat met iedereen ook bevriend was en van aanpakken wist. Wij zeiden toen al tegen elkaar:”So typical not New Zealander …”, denkend aan de taxi-chauffeur die eerste twee dagen in Auckland … langzaam maar zeker waren wij erachter gekomen, dat hij gelijk had gehad.

Leuk effe tussendoor

Ik zou willen dat ik er een foto van had, maar in de caravan op het park, moesten Jack en ik een keer een uurtje weg. De enige manier voor ons om melk in de koffie te doen was met poedermelk(koffiemelk kennen ze daar niet). Nu zijn dat potjes met een schroefdeksel en Jack had het deksel er niet altijd even goed op zitten i.v.m. het volgende bakje koffie. Toen we die morgen terug kwamen van onze boodschap, stond Gizzmo naast de tafel in een bultje met poedermelk; haar bekje helemaal bepoederd heel onschuldig te kijken …

Stabiliteit

Met de wetenschap dat we werk hadden gingen we informeren op een gegeven moment bij projectontwikkelaars en werd ons de mogelijkheid voorgeschoteld om een woning te bouwen. We zagen dat helemaal zitten en deden ons uiterste best om hiervoor in aanmerking te komen. Alles was al rond, behalve de financiering, maar dat vormde ook geen probleem. We hoefden daarvoor alleen maar de caravan te verkopen en die uitstaande schuld daarop afbetalen … zo gezegd, zo gedaan en de schuld werd afbetaald. Toen echter trok de bank zich terug en konden we de koop afzeggen. We waren ronduit woest en eigenlijk ben ik vergeten waarom ze zich terugtrokken. Volgens mij had het iets te maken met een clausule waar ze zich op beroepten op elk moment, zonder opgaaf van reden terug te mogen trekken en we kregen geen gehoor. We hadden dus inmiddels weer een verhuizing gehad naar een flat (platte woning) met een keukentje, bedsitter (woon- slaapkamer) en een wet-area (douche met toilet). Deze keer kwam ik echter drie minuten lopen vanaf mijn werk te wonen …


Carriere ?

Na de verplichtte periode daar kwam ik in een slecht draaiende shop in Manurewa, maar draaide daar de beste kerstperiode in 10 jaar tijd … nooit kreeg ik ene compliment van Gerd en ik kon hem wel schieten. Tegen mijn vakantie kreeg ik op een gegeven moment dus ook vreselijke ruzie met hem. Zo onwaardig als hij met mij omging kon het me ook niet meer schelen als er ontslag aan zou zitten. Als ik een week zo goed draaide, dat ik 20 % boven het budget zou zitten, zeurde Gerd nog over de verhoudingen tussen verkoop van hakken met zolen(op 20 paar hakken moesten 10 paar zolen verkocht worden) Na die woordenwisseling had ik in het weekend een gezellige avond met mensen en die vertelden heel cru en op de man af, dat met zo’n geschil er één van beide moest vertrekken uit het bedrijf. Ik zei de vakantie wel af te wachten, want ik was immers de ‘mindere’ werknemer … Ach, al met al leek het na die vakantie toch mee te vallen en Gerd was vertrokken … ik maakte een rondedans in het winkelcentrum en terecht !!

Buren

De flat was een rijtje van 5 platte woningen aan elkaar. De eerste was bezet door Elizabeth, een oudere dame, die eigenlijk verzorging nodig had elke dag. Ze vergat bijvoorbeeld te eten en als ze een keer kookte, kon ze maar zo het elektra vergeten uit te doen. Naast haar zat Jacqueline, een jonge meid, die nét op zichzelf woonde en een baan en een auto had. Op haar auto herinner ik me nog dat er NO FEAR op stond, maar op straat was ze ontzettend bang. Naast Jacqueline zat Mary, een oudere Maori vrouw, die zich over de tuintjes ontfermde en bij wie we de was mochten doen. Dan kwam een jongeman, die zich behoorlijk afzonderde en werkzaam was bij een restaurant zo’n 10 kilometer verderop. Hij liep elke dag naar zijn werk … Naast hem zaten wij dus, helemaal aan de kant met bomen. Met Mary en Jaqcueline ben ik een keer aan het zwemmen geweest in een bergbeekje. We gingen toen eerst naar een vriend van Jacqueline ergens in the wop-wops. Het water in zo’n beekje is ontzettend zacht en goed voor je haar, maar verrek wat was dat koud !! We hadden er een leuke avond in dat beekje, maar nu wist ik ook waar waterschoenen goed voor waren … nooit te oud om te leren !!


Ziek

De flat waar we woonden was een behoorlijk vochtige en aangezien ik longproblemen heb sinds mijn 16e kreeg ik hier ook problemen. Ik begon te hoesten en kreeg koorts. Ik meldde me ziek bij een naburige shop, die op dat moment contact shop was. Mark stond daar en stond mij te woord. Hij belde na een paar dagen op om te vragen hoe het ging en eerlijk gezegd weet ik weinig meer van die tijd. Ik sliep bijna de hele dag en nacht en het ging dus totaal niet goed. Jack ging ook gewoon aan het werk geloof ik, maar dat maakte niet uit. Ik geloof niet dat hij doorhad hoe erg het met mij gesteld was en dat ik bijna niet kon staan of helemaal: lopen. Mark drong na vier dagen ziekte aan op een huisartsenbezoek en ik beloofde dat. Ik vroeg Jack om te bellen naar de huisarts iets verderop in de straat, maar dat deed hij niet. Met moeite belde ik dan maar en maakte een afspraak voor over een uurtje. Jack zou toch wel even met mij mee in de auto leek me … Fout !! Ik kreeg een giga discussie over dat het maar een klein stukje was en ik kon best lopen. Ik had de kracht niet om zover te lopen en eigenlijk ook niet te discussiëren, maar moest eieren voor mijn geld kiezen: lopen dus. Ik snap nog niet hoe ik het haalde, maar in de wachtkamer kon ik haast niet overeind blijven zitten en toen ik eindelijk aan de beurt was, werd ook een geïnfecteerde bronchitis vastgesteld. Ik had koorts en de dokter snapte niet dat ik had kunnen lopen, waarop ik Jack een vernietigende blik toewierp. Ik kreeg een kuur en knapte daar zichtbaar van op.
Grappig wat ik nog wel weet van al dat slapen: Gizzmo week niet van mijn zijde (tja, nu kon ze bij mij slapen !!), maar ik heb graag wat meer ruimte in bed als ik ziek ben en draai wat meer, maar ze wist precies het enige plekje te vinden waarbij ik nog geen extra centimeter had.
 
 

Één van de weinige foto's gemaakt met Jack ... hier vertel ik in het volgende deel over. Wel kan ik vertellen, dat dit ten noorden van Auckland onderweg naar The Bay of Islands is genomen ...

                                                                                        ©opyright Marjan
Liefs Marjan
 





Reacties

Pagina123
Lunaake op 30-04-2006 23:39
Zo ik ben weer helemaal bijgelezen. Ik vraag me af wat je nog allemaal beleeft daar in NZ. Je maakt me super nieuwsgierig.
Gelukkig dat er ook nog mooie en leuke herinneringen zijn. Maar jeeetjeje was wel van pech vervolgd.
 
Alvast een fijne maandag en een super week.
Marjan op 30-04-2006 23:48
Ik weet al wat ik allemaal nog beleefde Lunaake ... ik hou nu ook van 'saai' al heeft dat woord bij mij geen voorstelling die het oproept. Jij ook alvast een fijne maandag en een goede week !
Lunaake op 30-04-2006 23:56
Nou eigenlijk heb ik best een rustig leven. Er zijn mensen die dat saai vinden. Maar ik vind van niet. Ik ben met vanalles bezig. Verveel me nooit. Dat ik veel thuis ben en geen party animal stoort mij niet en ik kan dat dus echt niet saai vinden.
Ik ben best tevreden met mezelf en mijn leven en wie daar anders over denkt: rustig doen ik vind het prima.
Ik vind het soms alleen jammer dat ik niet de kansen genomen heb om wat van de wereld te zien, wie weet komt dat nog.
Marjan op 01-05-2006 00:02
Daarvoor zeg ik ook ... laat mij maar 'saai' zijn ... als ík er maar tevreden mee ben en F*** de rest van de wereld ;-)
 
Enne ... zo oud ben je toch nog niet, dat je niet meer reizen kan ?
Lunaake op 01-05-2006 00:34
Nee klopt, en als ik de kans krijg en mijn gezondheid het toelaat en ook natuurlijk de financieën dan ga ik dat ook zeker doen.
Ik was 4 jaar geleden in Portugal en daar heb ik ontzettend van genoten. Is voor herhaling vatbaar en ik wil nog graag eens naar Schotland. Ik ben kastelengek vandaar.
Marjan op 01-05-2006 00:37
Ohww ... in Schotland heb je een hele mooie tour met verblijven in verschillende onderkomens, o.a. een kasteel ... aanrader !!
Deedeetwogo op 01-05-2006 00:54
Hee, marjan... als je echt nog foto's uit New Z. wilt, kan ik je er een heel aantaldoormailen ofzo. Ik krijg bijna wekelijks nieuwe binnen via Ringo, van de kinderen van mijn Vriendin.
Ik heb toen eens 2 foto's bij Seri geplakt, dat ging toen over vakantie... dus (ik weet dat nog, hij waarschijnlijk niet meer)
Nou ja, mocht je het leuk vinden...
Marjan op 01-05-2006 01:03
Dat zou echt leuk zijn !! Alleen foto's met mensen erop, die herkenbaar zouden zijn hier publiceer ik niet. De foto's die ik van je 'krijg' zal ik ook de bron van vermelden dan ... thnxxx .. je bent een schat !!
Deedeetwogo op 01-05-2006 01:15
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ik zal ff wat werk moeten verzetten om ze van Ringo af te halen... maar hier is er al vast eentje < zwijmel, zwijmel>
(en ik wilde zoiezo geen plaatsen met mensen erop hoor... dus; allen dan zijn het er dus geen dozijnen, want op de meeste staat wel iemand... en bron? ach...zolang er niemand op staat... hoeft dat niet hoor.
Marjan op 01-05-2006 07:51
Dit is een schítterende foto Dee Dee en ik kan erover vertellen, dat ik geen enkele foto zo duidelijk heb van 'het Nieuw Zeelandse teken' : de varen. Ik plaats 'm gelijk bij het volgende verhaal en vertel er wat over ... thnxxx !!
 
Práchtig uitzicht ook weer he ?
Deedee op 01-05-2006 11:00
@ Ik vroeg me zoiezo af hoe je dat doet, want ik kan me niet voorstellen dat jullie toen al een digi-camera hadden? Of al wel?
 
Leukdat je met de foto('s) ook iets doet!
Ik ga m'n best doen...
CU
Marjan op 01-05-2006 12:36
Natuurlijk doe ik met die foto's ook wat. Zou misschien wel een idee zijn, als jij kon vertellen waar ze genomen zijn ? We hadden inderdaad geen digitale camera en af en toe kochten we een rolletje voor een pocket type camera. Toen die ermee ophield, kochten we een iets betere camera van een merk hier wel bekend, maar niet als camera: de Panasonic. De foto's die ik laat zien, scan ik in van een papieren foto ...
 
Bedankt dat je me helpt met de foto's ;-)
Caro Alias Mamflep op 01-05-2006 16:40
Als ik dit hierboven lees,ben je niet alleen vogelvrij qua huizen,maar ook met banen!!!.Wat een zooitje!.
Idd jammer dat je geen foto hebt van Poeslief met poeder op snuitje,hihihi!!.Enne....relatie toen al op laag pitje??.Hoe kan iemend zooo bot zijn!!!,liefs,Caro.
Marjan op 01-05-2006 16:46
Ach lieve Caro ... achteraf besefte ik dat het hem 'eigen' was om zo bot te zijn. Wat Gizzmo betreft: dát staat in mijn geheugen gegrift en is ONbetaalbaar ... nu nog tovert zij af en toe een glimlach op mijn gezicht ...
Els Baak op 07-09-2006 18:34
Goshie!!! Wat ben ik jaloers dat je daar tussen de kiwis gewoond en gewerkt hebt! Ja en zit hier zowat alles te lezen , veel te zien hier dus ik kom geregeld terug om bij te lezen.
Ja en dat plakken van berichtjes doe ik dus ook nog maar in beperkte mate en zal altijd even een persoonlijk woordje schrijven als er iets leuks of zelfs verdrietigs staat geschreven.
Ik doe dus niet meer de verplichte groetjes en ook alleen als ik zin en tijd heb.Moet kunnen! Ik baalde ook heel erg bij de spaces dat er nauwelijks gelezen werd wat ik schreef en ik merkte dat vooraltoen ik met grote rode letters op mijn space had gezet dat ik met vakantie was....bijna niemand heeft er erg in gehad dat ik 3 weken weg was! Dan al die ellende met de veranderingen van msn die ook niet even de moeite nemen om het even te melden dat ze rigoreus gaan vernieuwen.
Vandaar dat ik Elske1949 gesloten heb. De andere moet ik nog sluiten maar daar kijkt toch bijna geen hond , dus dat kan altijd nog.
 
Hier is het leuk lezen in ieder geval, erg gezellig en interessanten ja ook ik heb nu wat oude foto's op mijn punt gezet , ben dol op foto's sowieso.
Ik zal ook weer eens wat foto's van Nieuw Zeeland en Australië opzoeken.
Nou dat was ie weer zo ongeveer en als je Sandra ziet ( schoonzusje) dikke knuffel van mij .
Kus Els
 
Marjan op 07-09-2006 19:58
Voor mij is het nu een hele ervaring geweest, maar ik weet ook waarom ik daar niet weer naar toe wil om te wonen. Heel nuchter kan ik nog wel zeggen dat ik bewondering heb voor de cultuur en er zijn ook best wel aardige mensen, anders had ik het daar niet zo lang volgehouden als ik nu heb gedaan ...
 
De spaces werden mij te gortig idd wat betreft de plakkers die nooit en te nimmer iets van je leesden en ik heb me toen ook schuldig gemaakt aan plakberichten, maar probeerde elke week wel een aantal spaces te lezen en in de gastenboeken eerst naar beneden scrollen: vaak was er wel een tekst bij met persoonlijke noot m.b.t. de space en te horen of er iets mis was ...
Ik wist dus ook waarom ik niet meer bij space zou blijven, maar om de reacties die ik wél had heb ik mijn space nog niet weggehaald ... ga je graven in archief, ziet mijn space er namelijk niet meer uit en zo al de eerste pagina, beginnen de lijsten met links ergens halverwege ... stomme microsoft !!
 
De volgende keer dat ik Sandra zie, zal ik haar de groeten doen ... komt in orde !! Ik ben benieuwd naar die foto's ;-)
Pagina123
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl